Onlangs was er de retraite Thuiskomen bij jezelf. Die geef ik inmiddels al heel wat jaren en iedere keer is er veel belangstelling. Dat heeft vast te maken met de titel die een mooi beeld aanreikt met positieve associaties: dat het goed is, dat je tevreden bent, dat er een anker in jou is en dat het leven vervullend is. Wie wil zo’n staat van zijn niet? Maar misschien is er ook een andere kant, een besef dat het wel lang kan duren voordat je thuis bent. Alsof er veel levenservaring voor nodig is, veel kennis en ook veel oefening.
Het goede nieuws is dat je al thuis bent. Alles is aanwezig. En je hoeft geen lange en intensieve trainingen of cursussen te volgen. Er is al vrede in jou, vriendelijkheid, licht en er is een anker in jou. Maar vaak herken je die staat van zijn niet en ben je je er niet van bewust. Er zit van alles tussen, zeggen we dan. Je wil beter zijn dan die ander, macht uitoefenen, je wil roem verwerven of knap zijn. Of je bent erg op de buitenkant van het leven gericht. Die kwaliteiten leiden af en werken versluierend: ze houden jou in onwetendheid en je vergeet dat je al thuis bent.
Al die ego-aspecten of zaken aan de buitenkant kun je afkoppelen en dus loslaten. Een kennis vertelde me dat hij ooit dacht dat hij alles had: een partner, een goede baan, een eigen huis en een auto. Toch was hij niet gelukkig. Er klopte iets niet. Toen hij in een crisis kwam ontdekte hij dat het niet om de waarden van het ego en de buitenkant ging. Hij ontdekte wel een andere, niet materiële, dimensie van het leven. Hij besloot om dankbaar, eenvoudig, vreedzaam en compassievol te leven. Daarmee was zijn ego afgelegd en kon hij het leven als vervullend ervaren. Die nieuwe levenshouding beantwoordde aan het beeld van thuiskomen.
Aankomende retraites: klik hier voor de aankomende retraites